Το κουτί των υφών

ΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΕ Βάλτε σε ένα χαρτόκουτο έξι πράγματα με εντελώς διαφορετική υφή: ένα κομμάτι βελούδο ή φλις, ένα γυαλόχαρτο ή σφουγγαράκι πιάτων, ένα κουκουνάρι, ένα βρεγμένο σφουγγάρι σε σακουλάκι, ρύζι σε διαφανές μπουκάλι, ένα λείο βότσαλο. ΠΩΣ ΠΑΕΙ Το παιδί βάζει το χέρι χωρίς να κοιτάζει και βγάζει ένα. Πριν το δει, το περιγράφει: τραχύ ή λείο; κρύο ή ζεστό; μαλακό ή σκληρό; Μετά κοιτάζει. Στα 2–3 ετών αρκεί μία λέξη. Στα 4–5 ζητήστε δύο: «τραχύ και κρύο». Στα 6+ ζητήστε σύγκριση: «ποιο είναι πιο τραχύ από αυτό;» ΓΙΑΤΙ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Το παιδί δεν μαθαίνει λέξεις επειδή τις ακούει· τις μαθαίνει επειδή τις χρειάζεται. Όταν δεν βλέπει, η μόνη διαθέσιμη πληροφορία είναι η αφή, και η λέξη γίνεται εργαλείο αντί για μάθημα. ΠΡΟΣΟΧΗ Τίποτα μικρότερο από τη γροθιά του παιδιού αν είναι κάτω των τριών. Το ρύζι μένει κλεισμένο στο μπουκάλι, σφραγισμένο με ταινία.